[postlink]https://dagendauwsnotenbalk.blogspot.com/2013/09/ombra-mai-fu-gf-handel-door-cecilia.html[/postlink]http://www.youtube.com/watch?v=OdeOyrLHdSgendofvid [starttext]
De natuur is altijd al een inspiratiebron geweest voor scheppende kunstenaars, zo ook voor componisten in het bijzonder.
Een zeventigtal jaar voor Beethoven zich voor zijn Pastorale liet inspireren door het platteland en zijn zesde symfonie schrijft, ging in april 1737 de opera Serse van Georg Friedrich Händel te Londen in première.
De opera vertelt over de beeldschone Romilda op wie de Perzische Koning Xerxes zijn oog heeft laten vallen, maar die zelf verliefd is op zijn broer Arsamene.
Deze aria uit de eerste scène echter, is het eerbewijs van Xerxes aan een plataan in wiens weldoende schaduw hij zit te genieten in zijn koninklijke tuin.
Die rol werd ten tijde van Händel door o.a. de castraat Farinelli vertolkt (te zien in de gelijknamige film uit 1994 waarin deze aria integraal wordt uitgevoerd) maar de interpretatie van Cecilia Bartoli mag er beslist ook zijn.
Zij bracht in 2009 een complete dubbel-cd "Sacrificium" op de markt, gewijd aan dit castratenrepertoire.
Ook
deze aria uit "Juditha Triumphans" van Antonio Vivaldi, alweer een tijdje terug op dit blog gepubliceerd, is er o.a op te beluisteren.
Ergens in het midden van de 18e eeuw werden jaarlijks in naam van de muziek (?) meer dan 4000 Italiaanse jongetjes gecastreerd om hun hoge stem te kunnen behouden, gezien vrouwenstemmen toen door de kerk werden verboden. Cecilia vertelt tijdens
een interview waarom dat gegeven haar zo heeft aangegrepen.
En ik vraag me na dit alles af waarom niet een "boom van een kerel" met een bariton of basstem zijn appreciatie voor een plataan zou zingen ..?
Ombra mai fu
Frondi tenere e belle
del mio platano amato
per voi risplenda il fato.
Tuoni, lampi, e procelle
non v'oltraggino mai la cara pace,
nè giunga a profanarvi austro rapace.
Ombra mai fu
di vegetabile,
cara ed amabile,
soave più.
Vertaling :
Teder en bekoorlijk; het bladerdak
van mijn dierbare plataan
laat het lot je gunstig zijn.
Donder, bliksem en stormen
jouw rust niet verstoren,
noch waaiende winden jou ter aarde slaan.
Nooit was de lommer
van welke plant ook
me dierbaarder, lieflijker
en zachter.
(door DagEnDauw)
[endtext]
